بررسی جامع دعاوی ثبتی (اسناد و املاک) در حقوق ایران

نظام ثبت اسناد و املاک ستون پایداری بازار املاک و معاملات در ایران است. دعاوی ثبتی اگرچه پیچیده هستند، اما با شناخت دقیق انواع آن، مرجع ذی‌صلاح، مدارک مورد نیاز و روند دادرسی، می‌توان به سرعت و عدالت در حل اختلافات مالکیتی دست یافت. اصلاحات اخیر مانند ایجاد کاداستر و تقویت هیئت‌های ثبتی گامی مثبت در جهت افزایش شفافیت و کاهش دعاوی محسوب می‌شود. در این مقاله ما به بررسی انواع دعاوی ثبتی اسناد و املاک در نظام قانون جمهوری اسلامی ایران می پردازیم و نحوه برخورد با این دعاوی را بررسی می نماییم پس تا انتهای این بخش همراهدفتر وکالت نیکان باشید.

امور ثبتی یکی از بخش‌های بنیادین نظام حقوقی و اداری هر کشور است که نقش تعیین‌کننده‌ای در تثبیت مالکیت، جلوگیری از منازعات، و ایجاد امنیت حقوقی ایفا می‌کند. در نظام حقوقی ایران، سازمان ثبت اسناد و املاک کشور متولی اصلی امور ثبتی است و فرآیندهای ثبت از طریق ادارات ثبت و دفاتر اسناد رسمی انجام می‌گیرد. امور ثبتی به دو بخش عمده تقسیم می‌شود: امور ثبتی (غیرترافعی) و دعاوی ثبتی (ترافعی). شناخت دقیق این دو حوزه، شرط لازم برای پیگیری صحیح حقوق ملکی و معاملاتی است.

ضرورت بررسی دعاوی ثبتی در حقوق ایران

نظام ثبت اسناد و املاک در ایران یکی از بنیادی‌ترین ارکان تثبیت مالکیت و نظم حقوقی در جامعه است. دعاوی ثبتی به عنوان یکی از شاخه‌های مهم دعاوی حقوقی، ارتباط مستقیم با حقوق مالکیت افراد، امنیت معاملات، و شفافیت روابط مالی دارند. با توجه به افزایش معاملات املاک و رشد شهرنشینی، بروز اختلافات مرتبط با ثبت اسناد نیز رو به فزونی گذاشته است. ازاین‌رو، آشنایی با این دعاوی، نحوه طرح آن‌ها، و روند رسیدگی‌شان از اهمیت بالایی برای وکلا، مشاوران حقوقی، مالکان، خریداران و حتی مأموران ثبت برخوردار است.

اهمیت ثبت رسمی اسناد و نقش آن در تثبیت مالکیت

ثبت رسمی اسناد در دفاتر اسناد رسمی و ادارات ثبت، از طریق ایجاد سابقه قانونی برای اسناد، موجب اعتبار، اطمینان و قابلیت استناد در دعاوی حقوقی و کیفری می‌شود. سند رسمی مطابق ماده ۱۲۸۷ قانون مدنی، دارای قدرت اثباتی بالا در برابر اشخاص ثالث است. بنابراین، اگر ملکی به‌صورت رسمی ثبت شده و برای آن سند مالکیت صادر شده باشد، قانون‌گذار برای آن حمایت حقوقی خاصی قائل شده و امکان تعرض به آن بسیار محدود است.

از سوی دیگر، در صورت عدم ثبت رسمی، مالکیت یا تصرف افراد به راحتی قابل انکار یا تعرض از سوی دیگران خواهد بود. در نتیجه، نهاد ثبت اسناد به عنوان ابزاری برای پیشگیری از دعاوی، حل‌وفصل اختلافات، و جلوگیری از معاملات صوری و تکراری نقش کلیدی دارد.

نیاز به راهنمایی حقوقی دارید؟ مشاورین و وکلای ما در موسسه حقوقی نیکان آماده‌اند تا باتکیه بر تجربه و دانش روز همراه همیشگی مسیر قانونی شما باشند. کافیه با شماره‌های ۰۹۳۷۳۱۰۱۱۱۱ و یا ۰۹۱۲۸۷۰۱۰۳۵ تماس بگیرید و یا اینکه فرم رزرو وقت مشاوره رو تکمیل کنید تا در اسرع وقت با شما تماس بگیریم.

منظور از دعاوی ثبت چیست؟

دعاوی ثبتی، مجموعه‌ای از اختلافات حقوقی هستند که مستقیماً با امور ثبتی مانند ثبت املاک، اسناد رسمی، عملیات ثبتی و تصمیمات ادارات ثبت مرتبط‌اند. این دعاوی ممکن است بین اشخاص حقیقی، اشخاص حقوقی، یا بین افراد و اداره ثبت اسناد و املاک مطرح شوند. منشا این دعاوی نیز عموما ناظر به صحت، اعتبار، یا اصلاح اطلاعات ثبتی درباره اسناد رسمی یا املاک می‌باشند.

به‌طور کلی، هر دعوایی که هدف آن اصلاح، ابطال، الزام به صدور، یا جلوگیری از ثبت سند یا ملک باشد، در دایره دعاوی ثبتی قرار می‌گیرد. این دعاوی ممکن است در مراحل مختلف ثبت ملک یا پس از صدور سند رسمی شکل بگیرند.

تمایز دعاوی ثبتی با دعاوی عادی حقوقی یا کیفری

دعاوی ثبتی با دعاوی حقوقی یا کیفری عادی تفاوت‌هایی بنیادین دارند. این تفاوت ها از جهات مختلف می باشد که ذیلا به آن ها اشاره می کنیم.

  1. موضوع: دعاوی حقوقی اغلب درباره تعهدات، عقود، خسارات و روابط مالی هستند و دعاوی کیفری نیز درباره ارتکاب جرم. درحالی‌که دعاوی ثبتی مستقیماً به فرآیند ثبت یا نتایج آن مربوط‌اند.
  2. مرجع رسیدگی: برخی دعاوی ثبتی ابتدا در هیئت نظارت یا شورای عالی ثبت یا اداره ثبت مطرح می‌شوند، نه مستقیماً در دادگاه، که این ساختار اداری- قضایی در دیگر دعاوی رایج نیست.
  3. تأثیر بر سند رسمی: اغلب دعاوی ثبتی با اعتبار یا بی‌اعتباری سند رسمی گره خورده‌اند. حال آنکه در بسیاری از دعاوی حقوقی، سند رسمی به‌عنوان دلیل استفاده می‌شود نه موضوع دعوا.
  4. جنبه عمومی یا خصوصی: دعاوی کیفری واجد جنبه عمومی‌اند و از سوی دادستان نیز پیگیری می‌شوند، اما دعاوی ثبتی ماهیتاً خصوصی و در حوزه حقوق اشخاص‌اند، هرچند گاه ممکن است به نظم عمومی نیز مرتبط شوند.

قوانین مرتبط با دعاوی ثبت

دعاوی ثبتی، به دلیل ماهیت تخصصی و فنی خود، بر پایه مجموعه‌ای از قوانین و مقررات استوار هستند که هر یک بخشی از روند ثبت یا اعتراضات و دعاوی مرتبط با آن را تنظیم می‌کنند. مهم‌ترین این قوانین عبارت‌اند از:

  • 3-1- قانون ثبت اسناد و املاک مصوب ۱۳۱۰ و اصلاحات بعدی
    این قانون اصلی‌ترین و پایه‌ای‌ترین مرجع قانونی در حوزه ثبت املاک و اسناد رسمی است. مواد مختلف این قانون، از نحوه ثبت املاک، ترتیب عملیات مقدماتی، انواع اعتراضات، و نقش دفاتر اسناد رسمی تا مراجع رسیدگی به اختلافات را مشخص کرده‌اند. مواد ۲۲، ۴۶، ۴۷، ۴۸ و ۷۰ این قانون از مواد کلیدی و پرکاربرد آن هستند.
  • 3-2- آیین‌نامه قانون ثبت
    آیین‌نامه قانون ثبت و آیین‌نامه اجرای مفاد اسناد رسمی، به عنوان مقررات اجرایی، نحوه عملیاتی شدن مواد قانون ثبت را مشخص می‌کنند و در دعاوی ثبت جزئیات فنی بسیاری از اقدامات ثبتی مانند تحدید حدود، اعتراض به ثبت، تجدید عملیات ثبتی و صدور اسناد مالکیت را توضیح می‌دهند.
  • 3-3-  قانون مدنی
    قانون مدنی، به ویژه در بخش‌های مربوط به عقود، مالکیت، اثبات، اماره تصرف، سند رسمی و اعتبار آن، نقش مکمل در تفسیر دعاوی ثبتی ایفا می‌کند. مثلاً ماده ۱۲۸۷ قانون مدنی، تعریف سند رسمی را ارائه داده و اعتبار آن را در اثبات دعوی مشخص کرده است.
  • 3-4-  قانون آیین دادرسی مدنی
    در دعاوی ثبتی که در دادگاه مطرح می‌شوند، قانون آیین دادرسی مدنی چارچوب رسیدگی، تشریفات دادرسی، صلاحیت مراجع، نحوه طرح دعوا، تجدیدنظرخواهی و اجرای احکام را تعیین می‌کند.
  • 5-3- قانون اجرای احکام مدنی
    در مواردی که اسناد رسمی لازم‌الاجرا هستند یا دادگاه حکمی در مورد املاک ثبتی صادر می‌کند، اجرای آن تابع قانون اجرای احکام مدنی است. همچنین اجرای مفاد اسناد رسمی لازم‌الاجرا مانند سند رسمی اجاره یا تعهد مالی نیز در همین چارچوب انجام می‌شود.
  • 3-6- سایر قوانین و رویه‌های قضایی
    برخی قوانین خاص مانند قانون تعیین تکلیف وضعیت ثبتی اراضی و ساختمان‌های فاقد سند رسمی (مصوب ۱۳۹۰)، قانون پیش‌فروش ساختمان‌ها، یا آراء وحدت رویه دیوان عالی کشور نیز در تفسیر و تصمیم‌گیری‌های قضایی در دعاوی ثبتی بسیار تأثیرگذار هستند.

مراجع صالح رسیدگی به دعاوی ثبتی

رسیدگی به دعاوی ثبتی بسته به نوع دعوا، مراحل اداری ثبت، و ماهیت خواسته، ممکن است در مراجع مختلفی صورت گیرد. این مراجع به دو دسته کلی اداری و قضایی تقسیم می‌شوند. در این بخش، مهم‌ترین این مراجع را معرفی می‌کنیم.

ادارات ثبت اسناد و املاک کشور، نخستین مرجع در روند انجام امور ثبتی هستند. بیشتر درخواست‌ها و اختلافات اولیه، از جمله:

  1. درخواست ثبت ملک
  2. رفع اشتباهات ثبتی
  3. اصلاح اسناد
  4. تحدید حدود
  5. پاسخ به اعتراض‌ها در مراحل مقدماتی

در این مرجع بررسی و ثبت می‌شود. بسیاری از اقدامات قبل از ورود به دعاوی قضایی باید در اداره ثبت مطرح و پیگیری شوند.

در صورتی که اختلاف میان افراد یا میان اشخاص و اداره ثبت قابل حل در مرجع اداری نباشد، یا ذی‌نفع بخواهد نسبت به اقدامات یا تصمیمات اداره ثبت اعتراض کند، موضوع در دادگاه حقوقی صالح مطرح می‌شود. از جمله مهم‌ترین دعاوی که در دادگاه حقوقی بررسی می‌شود:

  1. دعوای ابطال سند رسمی
  2. دعوای الزام به تنظیم سند رسمی
  3. دعوای ابطال سند مالکیت معارض
  4. دعوای اعتراض به عملیات ثبتی (همچون اعتراض به تصمیم افراز یا عدم افراز ملک)
  5. دعوای تصرف عدوانی نسبت به ملک ثبت‌شده

صلاحیت محلی اغلب بر اساس محل وقوع ملک تعیین می‌شود، مگر اینکه قانون استثنایی در نظر گرفته باشد.

این دو نهاد، مراجع تخصصی اداری در ساختار سازمان ثبت هستند که نقش مهمی در حل‌وفصل اختلافات فنی و تخصصی ایفا می‌کنند.

  1. هیئت نظارت: این هیئت در مرکز ثبت هر استان تشکیل می‌شود و مسئول بررسی اشتباهات ثبتی، اختلاف در حدود املاک، تجدید عملیات ثبتی، رفع تعارض، ابطال سندهای اشتباه صادرشده، و رسیدگی به شکایات از عملکرد ادارات ثبت است.
  2. شورای عالی ثبت: مرجع عالی‌تری است که به اعتراضات وارد بر آرای هیئت نظارت رسیدگی می‌کند و آرای آن جنبه نهایی دارد، مگر در موارد استثنایی که به دیوان عدالت اداری کشیده شود.

دیوان عدالت اداری، مرجع قضایی مستقل است که صلاحیت رسیدگی به شکایات مردم علیه تصمیمات یا اقدامات غیرقانونی دستگاه‌های اجرایی (از جمله سازمان ثبت اسناد و املاک) را دارد.

در دعاوی ثبتی، در صورتی که تصمیم یا رأی صادره از هیئت نظارت یا شورای عالی ثبت برخلاف قانون تلقی شود، ذی‌نفع می‌تواند شکایت خود را به دیوان عدالت اداری ارائه دهد. البته دیوان، صرفاً از جهت نقض مقررات و تخلف قانونی وارد بررسی می‌شود، نه ماهیت اختلاف ثبتی.

دسته‌بندی کامل دعاوی ثبت اسناد و املاک (مقدمه و توضیح کلی)

دعاوی مرتبط با ثبت اسناد و املاک از جمله مهم‌ترین و تخصصی‌ترین دعاوی حقوقی در ایران محسوب می‌شوند که هم جنبه حقوقی دارند، هم اداری، و گاه حتی کیفری. دلیل اهمیت این دسته از دعاوی، آن است که اسناد ثبت‌شده دارای اعتبار رسمی هستند و معمولاً در برابر اشخاص ثالث، دلیل مالکیت یا حق محسوب می‌شوند. بنابراین هرگونه اشتباه، تعارض یا تخلف در روند ثبت ممکن است منجر به نقض حقوق مالکانه اشخاص گردد.

این دعاوی بسته به موضوع، خواسته، و مرجع رسیدگی، به دسته های زیر تقسیم می‌شوند که به بررسی اجمالی هر یک می پردازیم.

تعریف و مفهوم دعوی ابطال سند رسمی

دعوی ابطال سند رسمی به معنای درخواست قانونی برای فسخ یا از بین بردن اعتبار یک سند رسمی است که به موجب آن مالکیت یا حقی نسبت به ملک یا مال دیگری به ناحق به ثبت رسیده یا سندی که خلاف قانون یا واقع تنظیم شده است.

سند رسمی در قانون ایران به اسنادی گفته می‌شود که در دفاتر اسناد رسمی یا مراجع ثبت تنظیم و دارای اعتبار قانونی بالایی هستند. اما گاهی به دلایل مختلف مانند جعل، تقلب، اشتباه یا نقض قوانین، سند رسمی فاقد اعتبار بوده و قابل ابطال است.

مبانی و مستندات قانونی

  1. ماده 22 قانون ثبت اسناد و املاک: « همین که ملکی مطابق قانون در دفتر املاک به ثبت رسید دولت فقط کسی را که ملک به اسم او ثبت شده و یا کسی که ملک مزبور به او منتقل گردیده و این انتقال نیز در دفتر املاک به ثبت رسیده یا اینکه ملک مزبور از مالک رسمی ارثاً به او رسیده باشد مالک خواهد شناخت ...»
  2. مواد مختلف دیگری همچون 25، 147، 148،46 و 47 قانون ثبت نیز می تواند مبنای طرح دعوی ابطال سند قرار گیرد. همچنین قانون مدنی و قانون آیین دادرسی مدنی نیز دربردارنده مقرراتی مربوط به دعوی ابطال سند و نحوه طرح آن می باشد.

مرجع صالح رسیدگی

دعاوی ابطال سند رسمی در دادگاه‌های حقوقی محل وقوع ملک مطرح می‌شود. دادگاه صلاحیت دارد پس از رسیدگی به ادله و مدارک طرفین، در صورت اثبات تخلف یا اشتباه، حکم به ابطال سند صادر کند.

روند دعوای ابطال سند رسمی
  1. تقدیم دادخواست: مالک یا ذی‌نفع دادخواست ابطال سند رسمی را به دادگاه حقوقی یا اداره ثبت اسناد تقدیم می‌کند.
  2. بررسی و تحقیقات اولیه: مرجع رسیدگی صحت سند و شرایط ابطال را بررسی می‌کند.
  3. تعیین جلسه دادرسی: طرفین دعوی در دادگاه حضور یافته و دفاعیات خود را ارائه می‌دهند.
  4. صدور رأی: در صورت احراز تخلف یا اشتباه، دادگاه حکم به ابطال سند می‌دهد.
  5. اجرای حکم: سند ابطال شده و در ثبت اسناد اصلاحات لازم انجام می‌شود.

تعریف و مفهوم دعوی ابطال سند مالکیت معارض

دعوی ابطال سند مالکیت معارض به وضعیتی گفته می‌شود که دو یا چند سند مالکیت رسمی برای یک ملک صادر شده باشد و مالکیت شخص یا اشخاصی که سند مالکیت دوم یا بیشتر دارند، با سند مالکیت نخست تداخل و تعارض پیدا کند.

این تعارض به معنی وجود دو مالک رسمی برای یک ملک است که از نظر قانونی قابل پذیرش نیست. دعوی ابطال سند مالکیت معارض جهت رفع این تعارض و ابطال سند مالکیتی که به‌نحوی غیرقانونی یا اشتباه صادر شده است، مطرح می‌شود.

مبانی و مستندات قانونی

  1. ماده 3 لایحه قانونی راجع به اشتباهات ثبتی و اسناد مالکیتی معارض
  2. مواد مختلفی از قانون ثبت و آیین‌نامه‌های اجرایی که چگونگی رسیدگی به تعارض اسناد را مشخص می‌کند.
  3. اصول کلی حقوق مالکیت و قانون مدنی در خصوص مالکیت و نقل و انتقال اموال.

مرجع صالح رسیدگی

این نوع دعاوی معمولاً در دادگاه‌های حقوقی مطرح می‌شوند که صلاحیت رسیدگی به تعارض اسناد و بررسی صحت و اعتبار هر سند را دارند. علاوه بر دادگاه، هیئت نظارت ثبت نیز می‌تواند در مرحله اولیه برای بررسی و رفع تعارض دخالت کند.

 روند دعوای ابطال سند مالکیت معارض

  1. تقدیم دادخواست: صاحب سند اصلی به دادگاه یا اداره ثبت مراجعه و ابطال سند معارض را درخواست می‌کند.
  2. بررسی سوابق ثبت: مرجع ثبت سوابق دو سند را مقایسه و صحت مالکیت را بررسی می‌کند.
  3. جلسات رسیدگی: رسیدگی قضایی به ادعاهای طرفین انجام می‌شود.
  4. صدور رأی: حکم به ابطال سند معارض یا تأیید مالکیت صادر می‌شود.
  5. اصلاحات ثبتی: در صورت صدور حکم، عملیات اصلاحی در دفاتر ثبت انجام می‌شود.

تعریف و مفهوم دعوی اعتراض به ثبت ملک

دعوای اعتراض به ثبت ملک زمانی مطرح می‌شود که شخصی نسبت به ثبت رسمی ملکی معترض باشد و معتقد باشد ثبت انجام‌شده خلاف واقع یا حقوق او بوده است. این اعتراض معمولاً در مراحل اولیه ثبت ملک یا پس از صدور سند مالکیت صورت می‌گیرد.

این دعوی به منظور جلوگیری از ثبت اشتباه، سوء استفاده، یا تضییع حقوق افراد توسط ثبت رسمی ملک به جریان می‌افتد و به صاحب حق امکان می‌دهد که در مراجع صالح، اعتراض خود را ثبت و درخواست اصلاح یا ابطال ثبت نماید.

مبانی و مستندات قانونی

  1. مواد ۵، ۶ و ۷ قانون ثبت اسناد و املاک که به شرایط و مراحل اعتراض به ثبت اشاره دارد.
  2. آیین‌نامه‌ها و دستورالعمل‌های اجرایی اداره ثبت اسناد و املاک.
  3. قوانین مربوط به حقوق مالکیت و نقل و انتقال املاک.

مرجع صالح رسیدگی

اعتراض به ثبت ملک در ابتدا باید به اداره ثبت اسناد و املاک محل وقوع ملک ارائه شود. در صورت رد اعتراض یا عدم رسیدگی، امکان ارجاع موضوع به دادگاه حقوقی یا هیئت نظارت ثبت وجود دارد.

روند دعوای اعتراض به ثبت ملک

  1. تقدیم اعتراض: اشخاص ذی‌نفع اعتراض خود به ثبت ملک را به هیئت نظارت یا اداره ثبت اعلام می‌کنند.
  2. بررسی اعتراض: هیئت نظارت مدارک و اسناد ارائه‌شده را بررسی می‌کند.
  3. برگزاری جلسه: جلسه بررسی اعتراض برگزار و دفاعیات طرفین شنیده می‌شود.
  4. تصمیم‌گیری: هیئت نظارت رأی به قبول یا رد اعتراض صادر می‌کند.
  5. اعتراض به رأی: در صورت عدم رضایت، طرفین می‌توانند به شورای عالی ثبت یا دیوان عدالت اداری شکایت کنند.

تعریف و مفهوم دعوای ابطال عملیات ثبتی

دعوی ابطال عملیات ثبتی به معنای درخواست قانونی برای لغو یا باطل کردن یکی از عملیات اجرایی ثبت است که ممکن است به‌صورت اشتباه، خلاف قانون یا با نقض حقوق افراد انجام شده باشد. این عملیات می‌تواند شامل ثبت ملک، تغییر مالکیت، تحدید حدود، یا هر اقدام ثبتی دیگری باشد که به ضرر یک یا چند نفر باشد.

هدف از این دعوی، اصلاح اشتباهات ثبتی و جلوگیری از ایجاد آثار قانونی نادرست در اسناد رسمی است.

مبانی و مستندات قانونی

  1. ماده ۱۵ و ماده ۱۸ قانون ثبت اسناد و املاک که درباره شرایط و نحوه ابطال عملیات ثبتی صحبت می‌کنند.
  2. آیین‌نامه‌ها و دستورالعمل‌های اجرایی اداره ثبت اسناد و املاک.
  3. مقررات قانون مدنی و آیین دادرسی مدنی در خصوص طرح دعوی و رسیدگی به امور ثبت.

مرجع صالح رسیدگی

در ابتدا، دعاوی ابطال عملیات ثبتی معمولاً در اداره ثبت اسناد و املاک مطرح می‌شود. اگر نتیجه اعتراض مورد قبول واقع نشود، طرفین می‌توانند موضوع را به دادگاه حقوقی یا هیئت نظارت ثبت ارجاع دهند. همچنین، در برخی موارد خاص، امکان شکایت به دیوان عدالت اداری نیز وجود دارد.

روند دعوای ابطال عملیات ثبتی

  1. ثبت دادخواست: خواهان به دادگاه یا هیئت نظارت شکایت از عملیات ثبتی را مطرح می‌کند.
  2. بررسی مدارک: مرجع مربوطه صحت یا خطای عملیات ثبتی را بررسی می‌کند.
  3. رسیدگی قضایی یا اداری: جلسه رسیدگی با حضور طرفین برگزار می‌شود.
  4. صدور رأی یا تصمیم: در صورت اثبات اشتباه یا تخلف، عملیات ثبتی ابطال می‌شود.
  5. اصلاحات ثبتی: اصلاحات لازم در اسناد ثبت انجام می‌گردد.

تعریف و مفهوم دعوی الزام به اصلاح سند

دعوی الزام به اصلاح سند به معنای درخواست قانونی از مراجع صالح برای اصلاح اطلاعات نادرست یا اشتباه در سند رسمی است. این اصلاح می‌تواند مربوط به مشخصات مالک، حدود ملک، مساحت، یا هر اطلاعات دیگری باشد که به اشتباه در سند ثبت شده است.

هدف این دعوی، رفع اشتباهات و تضمین صحت و اعتبار اسناد رسمی است تا حقوق مالکین و ذینفعان حفظ شود.

مبانی و مستندات قانونی

  1. ماده 16 قانون ثبت اسناد و املاک که به اصلاح اشتباهات در اسناد رسمی اشاره دارد.
  2. آیین‌نامه‌ها و دستورالعمل‌های مربوط به اداره ثبت اسناد و املاک.
  3. قوانین مدنی و مقررات مربوط به مالکیت و اسناد رسمی.

مرجع صالح رسیدگی

این دعاوی معمولاً در اداره ثبت اسناد و املاک مطرح می‌شود و در صورت عدم رسیدگی یا اختلاف، می‌توان به دادگاه‌های حقوقی و هیئت نظارت ثبت مراجعه کرد.

روند دعوای الزام به اصلاح سند

  1. ارائه دادخواست: مالک درخواست اصلاح اشتباه در سند رسمی را به دادگاه یا اداره ثبت ارائه می‌دهد.
  2. بررسی درخواست: مرجع رسیدگی به صحت اشتباه و ادعای اصلاح رسیدگی می‌کند.
  3. جلسات دادرسی: طرفین دفاعیات خود را ارائه می‌دهند.
  4. صدور حکم: در صورت صحت ادعا، حکم به اصلاح سند صادر می‌شود.
  5. اجرای حکم: اصلاحات در دفتر ثبت انجام می‌شود.

تعریف و مفهوم دعوی رفع اشتباه ثبتی

دعوی رفع اشتباه ثبتی به معنای درخواست اصلاح و رفع خطاها یا اشتباهات انجام شده در عملیات ثبت اسناد و املاک است. این اشتباهات می‌توانند شامل اشتباه در مشخصات ملک، مالک، حدود، مساحت یا دیگر اطلاعات مرتبط با سند ثبت شده باشند.

هدف از این دعوی، تضمین صحت و دقت اطلاعات ثبت شده در اسناد رسمی و جلوگیری از تضییع حقوق افراد است.

مبانی و مستندات قانونی

  1. ماده 16 و 18 مکرر قانون ثبت اسناد و املاک که به اصلاح اشتباهات در عملیات ثبتی اشاره دارد.
  2. آیین‌نامه‌های اجرایی اداره ثبت اسناد و املاک.
  3. قانون مدنی و قوانین مرتبط با مالکیت و ثبت اسناد.

مرجع صالح رسیدگی

معمولاً این دعاوی ابتدا در اداره ثبت اسناد و املاک مطرح می‌شود و در صورت عدم نتیجه مثبت، امکان ارجاع به دادگاه حقوقی یا هیئت نظارت ثبت وجود دارد.

روند دعوای رفع اشتباه ثبتی

  1. مشابه روند دعوای الزام به اصلاح سند است، ولی تمرکز بیشتر بر رفع اشتباهات فنی و اداری ثبت است.

تعریف و مفهوم دعوای صدور سند رسمی

دعوی صدور سند رسمی به معنای درخواست قانونی از مراجع صالح برای صدور سند مالکیت رسمی برای ملکی است که مالک یا ذی‌نفع آن، به دلایلی، موفق به دریافت سند رسمی نشده است. این دعوی زمانی مطرح می‌شود که ثبت رسمی ملک به دلایلی همچون اختلافات مالکیتی، نقص مدارک یا تأخیر در ثبت انجام نشده باشد.

هدف این دعوی، تضمین حقوق مالکیت افراد و تضمین ثبت رسمی املاک به نام مالک واقعی است.

مبانی و مستندات قانونی

  1. مواد 22، 4 و 21 قانون ثبت اسناد و املاک که به صدور سند رسمی و شرایط آن اشاره دارد.
  2. آیین‌نامه‌ها و دستورالعمل‌های اجرایی اداره ثبت اسناد و املاک.
  3. قوانین مدنی و مقررات مربوط به مالکیت و اسناد رسمی.

مرجع صالح رسیدگی

معمولاً این دعاوی ابتدا در اداره ثبت اسناد و املاک مطرح می‌شود. در صورت بروز اختلاف یا عدم صدور سند، موضوع به دادگاه حقوقی ارجاع می‌گردد.

روند دعوای صدور سند رسمی

  1. درخواست صدور سند: مالک یا انتقال‌دهنده درخواست صدور سند رسمی را به اداره ثبت تسلیم می‌کند.
  2. بررسی مدارک: مدارک مالکیت و قراردادها توسط کارشناس ثبت بررسی می‌شود.
  3. تشکیل پرونده: پرونده برای صدور سند تشکیل می‌شود.
  4. صدور سند: در صورت کامل بودن مدارک، سند رسمی صادر و به مالک تحویل داده می‌شود.

تعریف و مفهوم دعوی افراز ملک مشاع

دعوی افراز ملک مشاع به معنای درخواست قانونی برای تقسیم یا جدا کردن سهم هر یک از شرکا یا مالکین یک ملک مشاع است. ملک مشاع ملکی است که چند نفر به صورت مشترک مالک آن هستند و هر یک سهمی از آن ملک را دارند ولی تقسیم فیزیکی و جداگانه نشده است.

هدف از این دعوی، تعیین سهم هر مالک و تقسیم ملک به قسمت‌های مستقل است تا هر مالک بتواند سهم خود را به طور مشخص و جداگانه استفاده یا منتقل کند.

مبانی و مستندات قانونی

  1. مواد قانون افراز و فروش ملک مشاع مصوب 1357 و آیین نامه اجرایی آن
  2. موادی از قانون ثبت اسناد و املاک و مواد قانون مدنی درباره مالکیت مشاع
  3. آیین‌نامه‌ها و دستورالعمل‌های اداره ثبت اسناد و املاک.
  4. قوانین مربوط به تقسیم اموال مشترک.

مرجع صالح رسیدگی

این دعوی معمولاً در دادگاه‌های حقوقی مطرح می‌شود و در برخی موارد می‌توان از اداره ثبت برای اقدام‌های ابتدایی مشورت گرفت.

روند دعوای افراز ملک مشاع

  1. تقدیم دادخواست: یکی از شرکای ملک مشاع درخواست افراز (تقسیم سهم خود) را به دادگاه ارائه می‌دهد.
  2. بررسی مالکیت: دادگاه مالکیت و سهم هر شریک را تعیین می‌کند.
  3. ارجاع به کارشناس: کارشناس رسمی دادگستری برای تعیین حدود و سهم‌بندی ملک به کار گرفته می‌شود.
  4. صدور حکم افراز: دادگاه حکم به تقسیم ملک به نسبت سهام صادر می‌کند.
  5. اجرای حکم: تقسیم فیزیکی ملک و صدور اسناد مالکیت جداگانه انجام می‌شود.

تعریف و مفهوم دعوای تقسیم ترکه دارای ملک ثبتی

دعوی تقسیم ترکه به معنای درخواست قانونی از وراث یا ذینفعان برای تقسیم اموال متوفی است که شامل اموال منقول و غیرمنقول می‌شود. هنگامی که در ترکه ملک ثبت شده وجود داشته باشد، این تقسیم باید مطابق مقررات ثبت اسناد و املاک و قوانین ارث انجام شود.

هدف از این دعوی، تسهیل در انتقال مالکیت رسمی املاک و سایر دارایی‌های متوفی به وراث یا ذینفعان قانونی است.

مبانی و مستندات قانونی

  1. قانون امور حسبی و قوائد مربوط به ارث و تقسیم ترکه (خصوصا قانون مدنی)
  2. قانون ثبت اسناد و املاک و آیین‌نامه‌های مربوط به ثبت مالکیت.
  3. مواد قانونی مرتبط با ثبت رسمی املاک و حقوق وراث.

مرجع صالح رسیدگی

دعاوی تقسیم ترکه معمولاً در دادگاه‌های خانواده یا دادگاه‌های حقوقی مطرح می‌شود. پس از تعیین سهم هر وراث، اداره ثبت اسناد و املاک مسئول صدور اسناد رسمی به نام وراث است.

روند دعوای تقسیم ترکه دارای ملک ثبتی

  1. تقدیم دادخواست: وراث یا نماینده قانونی درخواست تقسیم ترکه را به دادگاه ارائه می‌دهند.
  2. شناسایی وراث: دادگاه وراث را شناسایی و سهم هر کدام را تعیین می‌کند.
  3. بررسی املاک ثبت شده: ملاک متعلق به ترکه شناسایی و سند آنها بررسی می‌شود.
  4. صدور حکم تقسیم: دادگاه حکم تقسیم ترکه را صادر می‌کند.
  5. اجرای حکم: تقسیم و تنظیم اسناد رسمی بر اساس حکم انجام می‌شود.

تعریف و مفهوم دعوای ابطال رأی هیئت نظارت ثبت

دعوی ابطال رأی هیئت نظارت ثبت به معنای درخواست قانونی برای نقض یا لغو تصمیمات و آرای صادر شده توسط هیئت نظارت بر ثبت اسناد و املاک است. هیئت نظارت مسئول بررسی اعتراضات و اختلافات مرتبط با ثبت اسناد و املاک می‌باشد و تصمیمات آن از نظر حقوقی دارای اعتبار است.

زمانی که فردی از رأی هیئت نظارت ناراضی باشد یا معتقد باشد که رأی صادره برخلاف قانون و مقررات است، می‌تواند این دعوی را مطرح کند.

مبانی و مستندات قانونی

  1. قانون ثبت اسناد و املاک و مقررات مربوط به هیئت نظارت ثبت.
  2. قانون دیوان عدالت اداری در موارد مربوط به ابطال آرای اداری.
  3. آیین‌نامه‌ها و دستورالعمل‌های مرتبط.

مرجع صالح رسیدگی

دعاوی ابطال رأی هیئت نظارت ثبت معمولاً در دیوان عدالت اداری مطرح می‌شود. این مرجع صالح بررسی قانونی بودن و مطابقت آرای هیئت نظارت با قوانین است.

روند دعوای ابطال رأی هیئت نظارت ثبت

  1. تقدیم دادخواست: ذی‌نفعان رأی هیئت نظارت را به دادگاه صالح اعتراض می‌کنند.
  2. بررسی پرونده: دادگاه پرونده هیئت نظارت را بررسی می‌کند.
  3. برگزاری جلسه دادرسی: جلسه رسیدگی با حضور طرفین برگزار می‌شود.
  4. صدور حکم: دادگاه رأی هیئت نظارت را تأیید یا ابطال می‌کند.

تعریف و مفهوم دعوای ابطال رأی هیئت حل اختلاف ثبت

دعوی ابطال رأی هیئت حل اختلاف ثبت به معنای درخواست قانونی برای لغو یا نقض تصمیمات صادر شده توسط هیئت حل اختلاف اداره ثبت اسناد و املاک است. این هیئت مسئول رسیدگی به اختلافات ثبتی در مرحله ابتدایی و پیش از ارجاع به دادگاه است.

در صورتی که یکی از طرفین دعوی از رأی هیئت حل اختلاف ناراضی باشد یا معتقد باشد رأی برخلاف قوانین و مقررات است، می‌تواند این دعوی را مطرح کند.

مبانی و مستندات قانونی

  1. قانون ثبت اسناد و املاک و مقررات مربوط به هیئت حل اختلاف ثبت.
  2. قانون دیوان عدالت اداری و قوانین مربوط به ابطال آرای اداری.
  3. آیین‌نامه‌ها و دستورالعمل‌های اجرایی مرتبط.

مرجع صالح رسیدگی

دعاوی ابطال رأی هیئت حل اختلاف ثبت معمولاً در دیوان عدالت اداری مطرح می‌شود و این مرجع به بررسی قانونی بودن آرای صادره می‌پردازد.

روند دعوای ابطال رأی هیئت حل اختلاف ثبت

  • مشابه روند ابطال رأی هیئت نظارت ثبت است و در دادگاه حقوقی رسیدگی می‌شود.

تعریف و مفهوم دعوای ابطال معامله صوری منجر به ثبت

دعوی ابطال معامله صوری منجر به ثبت به معنای درخواست قانونی برای ابطال معامله‌ای است که به صورت ظاهری و بدون قصد واقعی انجام شده است و به موجب آن سند رسمی ثبت شده است. معامله صوری معمولا برای فرار از دین، جلوگیری از تقسیم ترکه یا ایجاد وضعیت ناعادلانه در مالکیت انجام می‌شود.

هدف از این دعوی، جلوگیری از سوءاستفاده و حفظ حقوق قانونی مالک اصلی است که در اثر معامله صوری، مالکیت او به صورت غیرواقعی منتقل شده یا مخدوش شده است.

مبانی و مستندات قانونی

  1. مواد 183 و ۱۹۰ قانون مدنی درباره معاملات صوری و عدم وجود قصد معامله.
  2. قانون ثبت اسناد و املاک و آیین‌نامه‌های مربوط به ابطال اسناد صوری.
  3. آراء وحدت رویه و رویه قضایی در زمینه معاملات صوری.

مرجع صالح رسیدگی

این دعوی معمولاً در دادگاه‌های حقوقی مطرح می‌شود و پس از اثبات صوری بودن معامله، درخواست ابطال سند رسمی صادره نیز مطرح می‌شود.

روند دعوای ابطال معامله صوری منجر به ثبت

  1. تقدیم دادخواست: مالک یا ذی‌نفع دعوی ابطال معامله صوری را به دادگاه ارائه می‌کند.
  2. بررسی اسناد و مدارک: دادگاه صحت معامله را بررسی می‌کند.
  3. رسیدگی قضایی: جلسات دادرسی برگزار می‌شود.
  4. صدور حکم: در صورت اثبات صوری بودن معامله، دادگاه حکم به ابطال ثبت صادر می‌کند.
  5. اصلاحات ثبتی: اسناد ثبت بر اساس حکم اصلاح می‌شوند.

تعریف و مفهوم دعوای الزام به تنظیم سند رسمی انتقال

دعوی الزام به تنظیم سند رسمی انتقال به معنای درخواست قانونی از دادگاه برای مجبور کردن فروشنده یا انتقال‌دهنده به تنظیم و ثبت سند رسمی انتقال ملک یا مال منقول است. این دعوی زمانی مطرح می‌شود که قرارداد خرید و فروش یا انتقال انجام شده، اما انتقال رسمی در اداره ثبت اسناد صورت نگرفته باشد.

هدف از این دعوی حفظ حقوق مالکانه خریدار و تضمین رسمی شدن انتقال مالکیت است.

مبانی و مستندات قانونی

  1. ماده ۴۶ قانون ثبت اسناد و املاک.
  2. قانون مدنی درباره آثار قراردادهای رسمی و غیررسمی.
  3. مواد قانون آیین دادرسی مدنی در خصوص الزام به تنظیم سند.

مرجع صالح رسیدگی

این دعوی در دادگاه‌های حقوقی مطرح می‌شود و پس از اثبات وقوع معامله و تعهد انتقال، دادگاه می‌تواند حکم به الزام انتقال رسمی صادر کند.

روند دعوای الزام به تنظیم سند رسمی انتقال

  1. تقدیم دادخواست: خریدار یا ذی‌نفع دادخواست الزام به تنظیم سند رسمی را به دادگاه ارائه می‌دهد.
  2. بررسی قرارداد و مالکیت: دادگاه صحت معامله و مالکیت را بررسی می‌کند.
  3. جلسات دادرسی: طرفین در دادگاه حاضر شده و دفاعیات خود را ارائه می‌دهند.
  4. صدور حکم الزام به تنظیم سند: در صورت اثبات معامله، حکم به تنظیم سند رسمی صادر می‌شود.
  5. اجرای حکم: انتقال رسمی در اداره ثبت انجام می‌شود.

روند دعوای افراز ملک مشاع

  1. تقدیم دادخواست: یکی از شرکای ملک مشاع درخواست افراز (تقسیم سهم خود) را به دادگاه ارائه می‌دهد.
  2. بررسی مالکیت: دادگاه مالکیت و سهم هر شریک را تعیین می‌کند.
  3. ارجاع به کارشناس: کارشناس رسمی دادگستری برای تعیین حدود و سهم‌بندی ملک به کار گرفته می‌شود.
  4. صدور حکم افراز: دادگاه حکم به تقسیم ملک به نسبت سهام صادر می‌کند.
  5. اجرای حکم: تقسیم فیزیکی ملک و صدور اسناد مالکیت جداگانه انجام می‌شود.

اصلی‌ترین معاملات ملکی عبارتند از:

  1. بیع (خرید و فروش): شایع‌ترین نوع انتقال مالکیت
  2. صلح: انتقال مالکیت یا حقوق بدون الزام به مبادله مالی مشخص
  3. هبه: بخشش رایگان ملک
  4. معاوضه: تبادل ملک یا مال غیر از پول

تمام این معاملات، برای رسمی شدن و قابلیت استناد، باید با حضور طرفین در دفترخانه اسناد رسمی و با رعایت تشریفات قانونی ثبت شوند.

  1. صلح عمری: به معنی واگذاری منافع ملک از سوی مصالح (صلح کننده) به یک شخص (متصالح یا صلح شونده) عموما تا پایان عمر اوست. ملک پس از فوت متصالح به مصالح بازمی‌گردد.
  2. صلح رقبی: واگذاری منافع برای مدت معین (مثلاً ده سال)

این نوع صلح‌ها بیشتر در روابط خانوادگی یا در قالب اقدامات احتیاطی برای انتقال تدریجی مالکیت انجام می‌شوند و نیازمند تنظیم سند رسمی هستند.

اگرچه اجاره‌نامه‌ها می‌توانند به صورت عادی یا دستی تنظیم شوند، ثبت رسمی آن‌ها در دفترخانه مزایایی دارد:

  1. امکان صدور اجرائیه بدون مراجعه به دادگاه
  2. رسمیت حقوقی و قابلیت استناد در دعاوی
  3. جلوگیری از اختلاف در مورد مدت، مبلغ، یا تعهدات

اجاره‌نامه رسمی باید با استعلام از ثبت اسناد و رعایت مقررات مربوطه تنظیم شود.

در کلیه قراردادهای رسمی ملکی، طرفین می‌توانند شروط و تعهداتی اضافه کنند، مانند:

  1. شرط پرداخت اقساطی ثمن
  2. شرط خیار فسخ در صورت تخلف
  3. شرط تحویل در تاریخ معین

ثبت این شروط در سند رسمی موجب می‌شود که در صورت تخلف، بدون نیاز به مراجعه به دادگاه، از طریق اجرای ثبت اقدام شود.

در مواردی مانند:

  1. وجود تدلیس یا فریب
  2. عدم رعایت شرایط اساسی صحت معامله
  3. تراضی طرفین بر انحلال

قرارداد رسمی ممکن است فسخ یا باطل شود. این موضوع باید به‌صورت رسمی از طریق تنظیم سند فسخ یا ابطال در دفترخانه یا از طریق حکم دادگاه انجام گیرد.

پیش از تنظیم سند رسمی، دفترخانه موظف است استعلام‌هایی انجام دهد از جمله:

  1. وضعیت بازداشت یا رهن ملک
  2. بدهی‌های مالیاتی
  3. بدهی شهرداری (عوارض نوسازی و ساخت‌وساز)
  4. وضعیت پایان‌کار و پروانه ساختمان
  5. صحت مالکیت فروشنده

این استعلام‌ها به منظور اطمینان از سلامت حقوقی معامله و جلوگیری از دعوای بعدی صورت می‌گیرد.

نکات مهم در طرح و پیگیری دعاوی ثبتی

در طرح و پیگیری دعاوی ثبتی، به منظور حساسیت های موجود در روند این طور پرونده ها، رعایت موارد زیر غیرقابل اجتناب می باشد.

  1. ارائه اسناد معتبر: در دعاوی ثبتی، ارائه مدارک و اسناد رسمی که مالکیت یا ادعای حقوقی را اثبات کند، بسیار حیاتی است. این اسناد می‌توانند شامل سند مالکیت، قراردادهای خرید و فروش، مبایعه‌نامه‌ها، اسناد وکالت، صورت‌جلسات ثبت و … باشند.
  2. گواهی‌های رسمی و استشهادیه: گاهی لازم است از شهود یا کارشناسان رسمی دادگستری برای تأیید ادعاها استفاده شود.
  3. دلایل قانونی و حقوقی: طرح دلایل مستند به قوانین ثبت اسناد، آیین‌نامه‌ها و مقررات مرتبط، موجب تقویت پرونده خواهد شد.
  1. پاسخگویی به اتهامات یا اعتراضات: در صورت طرح دعوی علیه، باید به موقع و با مدارک کافی از خود دفاع کرد. دفاع به موقع و مستند می‌تواند از خسارت‌های حقوقی و مالی جلوگیری کند.
  2. استفاده از کارشناسان: در موارد پیچیده، کمک گرفتن از کارشناسان رسمی برای ارائه گزارش‌های تخصصی در دادگاه موثر است.
  3. دقت در تنظیم لایحه: نگارش لایحه‌های دفاعیه باید دقیق، مستند و منطبق با اصول حقوقی باشد.
  1. رعایت مهلت‌ها: طرح دادخواست، ارائه مدارک و پاسخ به ابلاغیه‌ها باید در مهلت قانونی انجام شود تا دعوی وارد مرحله رسیدگی شود.
  2. تکمیل مدارک: ناقص بودن مدارک یا عدم ارائه مستندات کافی ممکن است باعث رد دعوی یا تأخیر در رسیدگی شود.
  3. رعایت تشریفات قانونی: تنظیم دادخواست به شکل صحیح، تعیین مرجع صالح و رعایت آیین دادرسی از نکات مهم شکلی است.
  1. شناخت دقیق موضوع دعوی: فهم دقیق موضوع و ماهیت دعوی به وکیل و خواهان کمک می‌کند تا راهکارهای حقوقی مناسب اتخاذ شود.
  2. تعیین حقوق مالکانه: در دعاوی ثبت، تمرکز بر احراز مالکیت و حفظ حقوق مالکانه اهمیت دارد.
  3. پیشگیری از دعاوی: در موارد امکان، استفاده از مشاوره حقوقی قبل از انجام معاملات و ثبت اسناد، از بروز دعاوی جلوگیری می‌کند.

جدول اطلاعات دعاوی و مرجع مورد نیاز برای بررسی

دعاوی ثبت اسناد و املاک نقش بسیار مهمی در تثبیت مالکیت و حفظ حقوق اشخاص در حوزه املاک و مستغلات ایفا می‌کنند. آگاهی کامل از مفاهیم، مبانی قانونی، مراجع صالح و روند رسیدگی به این دعاوی، برای هر فردی که درگیر مسائل ملکی و ثبتی است، ضروری است. این دعاوی با پیچیدگی‌های حقوقی و اداری خاص خود، نیازمند دقت در تهیه مستندات، رعایت تشریفات قانونی و بهره‌گیری از دانش حقوقی متخصصان است تا بتوان به بهترین نتیجه ممکن دست یافت.

شناخت دقیق دسته‌بندی دعاوی و روند قانونی هر یک، امکان برنامه‌ریزی درست و پیگیری موثر را فراهم می‌آورد. همچنین، توجه به نکات شکلی و ماهوی در طرح دعوی و دفاع از حقوق، از بروز مشکلات احتمالی جلوگیری می‌کند و موجب تسریع در رسیدگی و اجرای احکام می‌شود.

در نهایت، پیشگیری از بروز اختلافات ثبتی از طریق مشاوره حقوقی مناسب و انجام صحیح مراحل ثبت، بهترین راهکار برای حفظ حقوق مالکیت و کاهش دعاوی ثبتی است.

نوع دعوا مرجع صالح مراحل رسیدگی ملاحظات مهم
دعوای ابطال سند رسمی
دادگاه حقوقی
طرح دادخواست، تحقیق و رسیدگی، صدور حکم
نیاز به اسناد معتبر و دلایل مستند
دعوای ابطال سند مالکیت معارض
طرح دعوی، بررسی سابقه ثبتی، صدور رأی
اهمیت بررسی سوابق ثبت و صحت سند مالکیت
دعوای اعتراض به ثبت ملک
اداره ثبت اسناد و املاک
ثبت اعتراض، بررسی ادله، تصمیم‌گیری
رعایت مهلت اعتراض و مستندات کافی
دعوای ابطال عملیات ثبتی
دادگاه حقوقی
طرح شکایت، بررسی عملیات ثبتی، صدور حکم
اثبات اشتباه یا تخلف در عملیات ثبت
دعوای الزام به اصلاح سند
ارائه درخواست اصلاح، رسیدگی قضایی
مستند بودن درخواست و شناسایی اشتباه سند
دعوای رفع اشتباه ثبتی
اداره ثبت یا دادگاه
ثبت شکایت، بررسی اشتباه، اصلاح در دفتر
دقت در نوع اشتباه و مستندات لازم
دعوای صدور سند رسمی
اداره ثبت اسناد
درخواست صدور سند، بررسی مدارک، صدور سند
تکمیل مدارک و اثبات مالکیت
دعوای افراز ملک مشاع
دادگاه حقوقی
طرح دعوی، کارشناسی ملک، صدور حکم افراز
تعیین سهم مالکین و دقت در تقسیم ملک
دعوای تقسیم ترکه دارای ملک ثبتی
طرح دعوی تقسیم، ارزیابی اموال، صدور حکم
تعیین سهم وراث و مدارک قانونی مرتبط
دعوای ابطال رأی هیئت نظارت ثبت
دیوان عدالت اداری
شکایت به دیوان، بررسی رأی، صدور حکم
مهلت و شرایط اعتراض به رأی هیئت
دعوای ابطال رأی هیئت حل اختلاف ثبت
دیوان عدالت اداری
تقدیم شکایت، رسیدگی دیوان، صدور تصمیم
مستندات قوی و رعایت آیین دادرسی
دعوای ابطال معامله صوری منجر به ثبت
دادگاه حقوقی
طرح دعوی، اثبات صوری بودن معامله، حکم
شواهد و مدارک لازم برای اثبات صوری بودن
دعوای خلع ید از ملک دارای سند رسمی
طرح دعوی خلع ید، ارائه اسناد، صدور حکم
اثبات مالکیت و تصرف غیرقانونی طرف مقابل
دعوای رفع تصرف عدوانی از ملک ثبت‌شده
ثبت شکایت، بررسی تصرف، صدور حکم رفع تصرف
فوریت رسیدگی و مستندات تصرف غیرمجاز
دعوای الزام به تنظیم سند رسمی انتقال
طرح دعوی الزام، ارائه قرارداد، صدور حکم
اثبات حق انتقال و وجود قرارداد معتبر

نیاز به راهنمایی حقوقی دارید؟ مشاورین و وکلای ما در موسسه حقوقی نیکان آماده‌اند تا باتکیه بر تجربه و دانش روز همراه همیشگی مسیر قانونی شما باشند. کافیه با شماره‌های ۰۹۳۷۳۱۰۱۱۱۱ و یا ۰۹۱۲۸۷۰۱۰۳۵ تماس بگیرید و یا اینکه فرم رزرو وقت مشاوره رو تکمیل کنید تا در اسرع وقت با شما تماس بگیریم.

سوالات متداول در زمینه دعاوی ثبت اسناد و املاک

دعاوی ثبت اسناد و املاک شامل اختلافاتی است که مربوط به ثبت، صدور، اصلاح، ابطال و مالکیت اسناد و املاک می‌شود و اهمیت آن در تثبیت مالکیت و حفظ حقوق مالکین است.

این دعاوی معمولاً در دادگاه‌های حقوقی، اداره ثبت اسناد و املاک، هیئت‌های نظارت و حل اختلاف ثبت و در برخی موارد دیوان عدالت اداری مطرح می‌شوند.

زمان رسیدگی بستگی به نوع دعوی و پیچیدگی آن دارد؛ ممکن است از چند ماه تا چند سال طول بکشد.

مدارک شامل سند رسمی مورد اعتراض، دلایل و مستندات اثبات اشتباه یا تقلب، و مدارک هویتی طرفین است.

بله، معمولاً اعتراض به ثبت ملک باید ظرف مدت قانونی (مثلاً ۲۰ روز از تاریخ اطلاع از ثبت) به اداره ثبت یا مراجع ذی‌ربط اعلام شود.