جرائم علیه امنیت در قوانین ایران
۱۴ اردیبهشت، ۱۴۰۴
جرایم رایانهای اینترنتی و یا سایبری
۲۰ اردیبهشت، ۱۴۰۴
عقد وکالت در حقوق ایران: بررسی مفهوم، مبانی و انواع عقد وکالت و تفاوتهای آنها
عقد وکالت، یکی از مهم ترین و پرکاربردترین عقود معین در قانون مدنی ایران است که برگرفته از فقه اسلامی می باشد. مطابق ماده ۶۵۶ قانون مدنی، تعریف عقد وکالت چنین است: «وکالت عقدی است که به موجب آن یکی از طرفین، طرف دیگر را برای انجام امر نایب خود مینماید».
در حقیقت با انعقاد عقد وکالت، موکل به وکیل اجازه میدهد که از جانب او کاری را انجام دهد. این کار میتواند حقوقی، اداری، مالی، یا حتی کاری ساده مثل دریافت یک بسته پستی باشد. عقد وکالت، از جمله عقود جایز محسوب میشود؛ بدین معنا که هر یک از طرفین میتوانند هر زمان که بخواهند، آن را فسخ کنند. این ویژگی، انعطافپذیری خاصی به این عقد میبخشد و آن را از سایر عقود لازم متمایز میسازد. از منظر انواع، وکالت به اقسام مختلفی تقسیم میشود.
وکالت عام: در این نوع، وکیل اختیار انجام کلیهٔ امور موکل را دارد، مگر آنکه مورد خاصی استثنا شده باشد.
وکالت خاص: در این حالت، وکالت محدود به انجام امر یا امور مشخصی است که در قرارداد وکالت تصریح شدهاند.
وکالت مطلق: وکالت در تمام امور مالی و اداری موکل، بدون نیاز به اجازهٔ مجدد برای هر اقدام.
وکالت مقید: وکالت در امور خاص و محدود، با تعیین حدود و اختیارات مشخص برای وکیل.
تفاوتهای میان این انواع وکالت، عمدتاً در گسترهٔ اختیارات وکیل و میزان دخالت موکل در تصمیمگیریها نهفته است. بهعنوان مثال، در وکالت عام، وکیل دامنهٔ وسیعی از اختیارات را داراست، در حالیکه در وکالت خاص، اقدامات وکیل محدود به موارد مشخصی است. در نهایت، عقد وکالت با توجه به ویژگیهای منحصر بهفرد خود، ابزاری کارآمد برای تسهیل امور حقوقی و اداری افراد بهشمار میرود. درک صحیح از مفهوم، مبانی و انواع این عقد، برای بهرهبرداری مؤثر از آن در نظام حقوقی ایران، امری ضروری است.
اهمیت و کاربرد عقد وکالت در زندگی روزمره
عقد وکالت ابزاری بسیار کاربردی در زندگی شخصی و حرفهای افراد است. بسیاری از امور و کارها را که ممکن است اشخاص به دلیلی نتوانند انجام دهند، یا اگر انجام آنها توسط شخص دیگری آسانتر و قانونیتر باشد؛ با عقد وکالت به دیگری می سپارند. مواردی مانند:
- دادن وکالت به دوست برای فروش خودرو
- وکالت به وکیل دادگستری برای طرح و پیگیری دعوا
- دادن وکالت رسمی برای فروش ملک در غیاب مالک
همه این موارد بدون عقد وکالت یا امکانپذیر نیستند یا جنبه رسمی و قانونی نخواهند داشت.
مواد قانونی مهم مربوط به وکالت (ماده ۶۵۶ به بعد قانون مدنی)
این ماده، تعریف اولیه و کلی از عقد وکالت را ارائه داده است و نشان میدهد که وکالت بهمعنای واگذاری اختیار انجام کاری به دیگری است.
در این ماده، به یکی از ارکان اساسی عقد وکالت یعنی قبول وکالت از سوی وکیل تأکید شده است. بدون قبول، عقد وکالت منعقد نمیشود.
به این معنی که میتوان اعطای وکالت را به صورت کلی (برای تمامی امور) یا صرفا جزئی (در امری خاص) اعطا کرد.
بر اساس این ماده، وکالت مطلق بهطور خودکار شامل امور مالی، فروش، انتقال و سایر اقدامات مهم نیست بلکه صرفا مربوط به اداره ی امور می شود مگر آنکه صریحاً در قرارداد ذکر شده باشد.
بر این اساس، هرگونه تجاوز از حدود اختیارات از سوی وکیل، موجب بطلان یا بیاعتباری اقدامات وکیل خواهد بود و مسئولیت جبران آن نیز بر عهده وی است.
این ماده به یکی از مهمترین ویژگیهای عقد وکالت، یعنی جایز بودن آن اشاره دارد. با این حال، در صورت تبدیل وکالت به عقد لازم یا درج شرط عدم عزل، این حق محدود میشود.
این ماده بهصورت صریح راههای انحلال عقد وکالت را بیان میکند. مثلا با سفیه شدن (نوعی از حجر که معمولا به دلیل وقوع حادثه یا با کهولت سن رخ می دهد و فرد دچار نقص در قوه عاقله معاشی خود می شود) هر یک از وکیل یا موکل عقد وکالت منفسخ می شود.
انواع عقد وکالت در حقوق ایران
در نظام حقوقی ایران، عقد وکالت دارای اشکال و انواع مختلفی است که بسته به نوع نیاز، جایگاه تنظیم، و اشخاص درگیر، به دستههایی مانند وکالت عادی و وکالت رسمی تقسیم میشود. هر یک از این نوع وکالتها ویژگیها، کاربردها، و محدودیتهای خاص خود را دارند که در ادامه به تفصیل بررسی میکنیم.
تعریف وکالت عادی
وکالت عادی به نوعی از عقد وکالت اطلاق میشود که در آن، عقد وکالت میان طرفین بهصورت عادی تهیه شده و در دفاتر اسناد رسمی به ثبت نرسیده است. این نوع وکالت معمولاً بین دو شخص حقیقی یا حقوقی بدون تشریفات خاصی منعقد میشود. به بیان ساده، وقتی فردی به فرد دیگر برگهای میدهد که نشاندهنده اختیار او برای انجام کاری خاص باشد—مثلاً فروش خودرو یا دریافت اسناد—و این برگه نزد دفترخانه تنظیم نشده باشد، با وکالت عادی مواجه هستیم.
کاربردهای رایج وکالت عادی
وکالت عادی در بسیاری از موارد روزمره مورد استفاده قرار میگیرد، از جمله:
- اعطای وکالت برای انجام امور بانکی یا اداری
- وکالت برای حضور در جلسهای خاص (مثل نماینده ی کارگر یا کارفرما در مراجع اداره کار)
- پیگیری پرونده در یک اداره
- انجام امور دانشجویی، بیمهای، یا مالیاتی
با این حال، از آنجایی که این نوع وکالت رسمی نیست، در بسیاری از موارد عادی نیز دیگر مرسوم نبوده و همچون انتقال رسمی ملک یا خودرو معمولاً پذیرفته نمیشود مگر با شرایط خاص.
تعریف وکالتنامه رسمی
وکالت رسمی، وکالتی است که در دفاتر اسناد رسمی تنظیم و ثبت میشود. در این نوع وکالت، متن وکالتنامه طبق ضوابط قانونی و در حضور سردفتر اسناد رسمی تنظیم میگردد و نسخهای از آن در دفترخانه بایگانی میشود.
تنظیم وکالتنامه رسمی در دفاتر اسناد رسمی
برای تنظیم وکالت رسمی، موکل (و در مواردی وکیل نیز) باید با مدارک شناسایی به دفترخانه مراجعه کند. پس از بررسی صلاحیتها و اراده طرفین، وکالتنامه تنظیم، ثبت و مهر و امضا میشود.
وکالتنامههای رسمی برای مواردی چون:
- فروش یا انتقال رسمی ملک یا خودرو
- انجام امور ثبتی و قضایی
- اعطای اختیارات مالی گسترده
- وکالت مدنی در طلاق و امور خانوادگی و سایر امورحقوقی
بسیار رایج هستند.
مزایا و معایب وکالت رسمی
وکالت رسمی به عنوان سندی که از دفاتر رسمی اسناد رسمی صادر می شود دارای مزایای متعددی است. از جمله مزایای این سند می توان به موارد زیر اشاره کرد:
- اعتبار حقوقی بالا در برابر اشخاص ثالث دارند.
- امکان پیگیری حقوقی سادهتر نسبت به وکالت عادی دارند.
- در دفاتر اسناد رسمی ثبت شده و قابلیت استعلام دارند.
- برخلاف اسناد عادی، ادعای انکار و تردید نسبت به آن ها ممکن نبوده و صرفا می توان ادعای جعل نسبت به آن ها نمود.
علیرغم مزایای متعددی که برای وکالت نامه های رسمی برشمردیم، این اسناد معایبی به همراه دارد. از جمله اینکه:
- هزینههای بالاتری نسبت به تنظیم و صدور وکالت عادی دارند.
- محدودیت هایی در تغییر و یا ابطال بدون تشریفات رسمی دارند.
- نیاز به مراجعه حضوری موکل در دفتر اسناد رسمی دارند.
تعریف وکالت دادگستری
مهم ترین عقد وکالت تنظیمی در حال حاضر، وکالت نامه دادگستری وکلا است که به نوع خاصی از وکالت عادی گفته میشود که میان کارآموز وکالت یا وکیل پایه یک دادگستری دارای پروانه معتبر از کانون وکلا یا مرکز وکلا قوه قضائیه و موکل برای انجام امور حقوقی، کیفری یا اداری در محاکم قضایی و غیرقضایی و مراجع رسمی منعقد میشود.
این قرارداد وکالت علیرغم اینکه از طریق سامانه خودکاربری وکلا تهیه و تنظیم می گردد، سندی عادی بوده و صرفا در مراجع مربوطه قابل استفاده است. بنابراین، وکالت نامه وکلای دادگستری جز وکالت نامه های عادی است و سند رسمی نمی باشد. قوائد کلی حاکم بر وکالت وکیل دادگستری در مراجع قضایی، در قانون آیین دادرسی در امور مدنی تشریح شده است.
وکالت دادگستری برخلاف وکالت عادی یا رسمی، صرفاً از سوی وکلای واجد شرایط و دارای پروانه وکالت صورت میگیرد. در حالی که هر فردی میتواند وکالت عادی یا رسمی بدهد، اما فقط اشخاص خاصی میتوانند وکیل دادگستری باشند.
همچنین، این نوع وکالت معمولاً برای انجام دعاوی، دفاع در دادگاه، تنظیم لایحه، پیگیری پرونده و مشاوره حقوقی تخصصی کاربرد دارد.
نقش وکیل دادگستری در دادرسی
وکیل دادگستری بهعنوان نماینده قانونی موکل، مسئول پیگیری دعاوی در مراجع قضایی، دفاع از حقوق موکل، ارائه ادله و مدارک، شرکت در جلسات دادگاه و مشاوره حقوقی است. حضور وکیل مجرب در پروندههای قضایی بهویژه کیفری و خانوادگی میتواند تفاوتی جدی در روند رسیدگی و صدور رأی نهایی ایجاد کند. بسیاری از افراد برای اطمینان از پیگیری صحیح حقوق خود، به وکلای دادگستری مراجعه میکنند.
-
از نظر اعتبار و رسمیت
-
از نظر امکان ابطال یا عزل
-
از نظر محدودیتها و اختیارات
-
از نظر مراجع صدور
- وکالت عادی: اعتبار این نوع وکالت تنها در روابط بین موکل و وکیل پذیرفته میشود و در برابر اشخاص ثالث ممکن است مورد خدشه قرار گیرد. به دلیل عدم ثبت در دفاتر رسمی، اثبات آن در مراجع قانونی دشوارتر است.
- وکالت رسمی: دارای بالاترین سطح اعتبار رسمی است؛ چرا که در دفاتر اسناد رسمی ثبت شده و مهر و امضای رسمی دارد. این نوع وکالت به راحتی در دادگاهها و ادارات معتبر است.
- وکالت دادگستری: گرچه مانند وکالت رسمی در دفاتر اسناد تنظیم نمیشود، اما از آنجایی که توسط وکیل دارای پروانه صادر میشود و بر مبنای قانون آیین دادرسی مدنی و کیفری معتبر است، در مراجع قضایی دارای اعتبار کامل است.
- وکالت عادی: به دلیل سادگی تنظیم، عزل یا فسخ آن نیز ساده است. با یک اعلام کتبی یا حتی شفاهی قابل پایان است؛ البته در صورت وجود دلیل معتبر.
- وکالت رسمی: برای ابطال یا فسخ این نوع وکالت، مراجعه به دفترخانه و ثبت رسمی فسخ ضروری است. عزل یا استعفا باید به شکل رسمی و با رعایت تشریفات صورت گیرد.
- وکالت دادگستری: طبق مقررات، موکل میتواند در هر مرحله از دادرسی وکیل را عزل کند، اما باید مراتب را به دادگاه و خود وکیل اطلاع دهد. همچنین وکیل نیز میتواند استعفا دهد، مشروط بر اطلاعرسانی به مرجع رسیدگی.
- وکالت عادی: ممکن است دارای محدودیتهای گستردهای باشد، زیرا معمولاً بدون مشاوره حقوقی تنظیم میشود و عبارات آن دقیق و کامل نیستند.
- وکالت رسمی: از آنجا که توسط سردفتر و با دقت تنظیم میشود، میزان اختیارات و حدود آن بهروشنی تعیین شده و امکان سوءاستفاده کاهش مییابد.
- وکالت دادگستری: به طور خاص برای رسیدگیهای قضایی است و وکیل نمیتواند خارج از اختیارات قانونی یا قراردادی خود عمل کند. همچنین بعضی اختیارات مانند حق تجدیدنظر یا سازش باید صراحتاً در وکالتنامه قید شود.
- وکالت عادی: توسط خود اشخاص حقیقی یا حقوقی صادر میشود و نیازی به مرجع خاصی ندارد.
- وکالت رسمی: تنها توسط دفاتر اسناد رسمی و در قالب سند رسمی قابل صدور است.
- وکالت دادگستری: توسط وکلای دارای پروانه معتبر از کانون وکلا یا مرکز وکلای قوه قضاییه و از طریق سامانه خودکاربری وکلا تهیه و صادر میشود و باید به تأیید مرجع قضایی نیز برسد.
شرایط و ارکان صحت عقد وکالت
برای اینکه یک عقد وکالت (فارغ از اینکه چه کس یا چه مرجعی صادر می کند) در حقوق ایران معتبر و نافذ تلقی شود، باید دارای شرایط و ارکان مشخصی باشد. این شرایط در قوانین مدنی ایران، بهویژه در مواد مربوط به عقود و تعهدات، مطرح شدهاند و رعایت آنها برای اعتبار وکالتنامه ضروری است. در ادامه به مهمترین ارکان و شرایط صحت عقد وکالت میپردازیم
-
1- اهلیت وکیل و موکل
-
2- موضوع وکالت
-
3- رضایت طرفین
یکی از مهمترین شرایط صحت هر عقد، اهلیت طرفین آن است. در عقد وکالت نیز، هم وکیل و هم موکل باید دارای اهلیت قانونی برای انعقاد قرارداد باشند.
- سن قانونی: طرفین باید به سن بلوغ قانونی رسیده باشند (۱۸ سال تمام یا حکم رشد).
- عقل و شعور: افراد مجنون یا سفیه نمیتوانند بهدرستی وکالت دهند یا بپذیرند.
- اختیار در تصرف: برای دادن یا قبول وکالت در امور مالی یا قضایی، طرفین باید از نظر قانونی مجاز به تصرف در آن امور باشند.
موضوع وکالت باید روشن، ممکن، مشروع و قابل انتقال به غیر باشد. اگر موضوع وکالت مبهم یا غیرقانونی باشد، عقد باطل خواهد بود.
- مشروع بودن: وکالت برای انجام اعمال غیرقانونی یا خلاف نظم عمومی باطل است.
- ممکن بودن: وکیل باید توانایی انجام موضوع وکالت را از نظر عرفی و قانونی داشته باشد.
- قابل تعیین بودن: موضوع باید بهصورت دقیق مشخص باشد، حتی اگر کلی باشد (مثل فروش یک ملک مشخص یا دفاع در یک پرونده خاص).
رضایت طرفین، یعنی وکیل و موکل، باید واقعی و بدون اجبار یا اشتباه باشد.
- عدم اکراه یا اجبار: اگر یکی از طرفین تحت فشار یا تهدید وکالت را قبول کرده باشد، عقد باطل یا قابل فسخ خواهد بود.
- علم به ماهیت عقد: هریک از طرفین باید بداند که در حال انعقاد عقد وکالت هستند و این عقد چه آثاری دارد.
- اذن و اعلام رضایت: رضایت موکل باید بهصورت واضح و قابل استناد (شفاهی، کتبی یا رسمی) ابراز شود. پذیرش وکالت نیز باید بهنحوی مشخص از سوی وکیل انجام شود.
پایان یافتن عقد وکالت
عقد وکالت برخلاف بسیاری از قراردادهای دیگر، ذاتاً عقدی جایز است؛ یعنی هر یک از طرفین (وکیل یا موکل) میتوانند هر زمان که بخواهند آن را فسخ کنند، مگر اینکه به شکل خاصی تنظیم شده باشد که امکان فسخ را محدود کند. در این بخش به مهمترین عواملی که موجب پایان یافتن وکالت میشوند میپردازیم.
یکی از راههای متداول پایان عقد وکالت، عزل وکیل از سوی موکل است.
- موکل میتواند هر زمان که بخواهد وکیل خود را عزل کند، حتی اگر مدت معینی در وکالتنامه تعیین شده باشد.
- عزل باید به اطلاع وکیل برسد، در غیر این صورت تا زمانی که وکیل از آن بیاطلاع است، اعمال او همچنان نافذ خواهد بود.
- در برخی موارد، اگر وکالت به نفع وکیل یا شخص ثالثی باشد و بهصورت غیرقابل عزل تنظیم شده باشد، عزل وکیل امکانپذیر نیست (مانند وکالت در فروش ملکی به نفع خود وکیل با شرط عدم عزل).
از دیگر طرق انحلال وکالت، استعفای وکیل از ادامه انجام امور موکل است.
- وکیل نیز مانند موکل میتواند از ادامه وکالت خودداری کند و استعفا دهد.
- طبق اصول اخلاقی و حرفهای، بهتر است وکیل استعفای خود را بهموقع به موکل اطلاع دهد، بهویژه اگر وکالت مرتبط با دادرسی در جریان باشد.
- در وکالتهای قضایی، وکیل مکلف است استعفای خود را به مرجع رسیدگی نیز اعلام کند تا امکان ادامه دادرسی فراهم باشد.
از ویژگیهای خاص عقد وکالت این است که با فوت یا محجور شدن یکی از طرفین، خودبهخود منحل میشود.
- فوت موکل یا وکیل: منجر به پایان وکالت میشود؛ زیرا ارادهای که مبنای وکالت بوده از بین میرود.
- محجور شدن (جنون یا سفه): اگر یکی از طرفین به حالت جنون یا حجر مبتلا شود و دیگر اهلیت قانونی نداشته باشد، وکالت پایان مییابد.
- در برخی موارد خاص مانند وکالتنامههایی که بهنفع وکیل یا ثالث با شرط عدم عزل و بهصورت بلاعزل تنظیم شدهاند، بحثهایی پیرامون تداوم آثار وکالت بعد از فوت موکل مطرح میشود که نیاز به تحلیلهای حقوقی دقیقتری دارد.
نکات مهم در تنظیم وکالتنامهها
تنظیم وکالتنامه اگرچه در ظاهر ساده به نظر میرسد، اما در عمل نیاز به دقت و تسلط حقوقی دارد. بسیاری از اختلافات و دعاوی حقوقی ناشی از نادیده گرفتن همین نکات ساده ولی حیاتی در متن وکالتنامههاست. در ادامه به مهمترین مواردی که هنگام تنظیم یک وکالتنامه باید مدنظر قرار گیرد، اشاره میکنیم.
1- لزوم دقت در تعیین حدود اختیارات
یکی از رایجترین مشکلات وکالتنامهها، ابهام در حدود اختیارات وکیل است.
- باید دقیقاً مشخص شود که وکیل در چه اموری اختیار دارد و آیا حق انجام همه مراحل و اقدامات را دارد یا صرفاً در محدودهای خاص میتواند عمل کند.
- مثلاً در وکالت فروش ملک، آیا وکیل فقط حق فروش دارد یا میتواند ثمن معامله را هم دریافت کند؟ آیا میتواند به نام خود سند بزند؟
- در وکالتهای قضایی نیز باید روشن باشد که وکیل در کدام پرونده و تا چه مرحلهای (بدوی، تجدیدنظر، دیوان) وکالت دارد.
2- درج شرط عدم عزل
اگر موکل بخواهد وکیل را بلاعزل کند، باید این شرط را صراحتاً در وکالتنامه درج کند.
- شرط عدم عزل باید بهصورت شفاف در متن وکالتنامه نوشته شود و توصیه میشود که با عباراتی چون «این وکالت ضمن عقد خارج لازم بوده و موکل حق عزل وکیل را از خود سلب و ساقط نمود» همراه باشد.
- حتی در صورت درج شرط عدم عزل، باز هم باید بررسی شود که وکالت به نفع وکیل یا شخص ثالث تنظیم شده باشد تا در صورت فوت موکل، ادامه داشته باشد.
نکات حقوقی در نگارش متن وکالتنامه
نگارش وکالتنامه باید با دقت بالا و زبان حقوقی مناسب انجام شود تا از برداشتهای دوگانه و اختلافات آینده جلوگیری شود.
- استفاده از عبارات دقیق و شفاف: واژههایی که قابلیت تفسیر متفاوت دارند، میتوانند در آینده دردسرساز شوند.
- تطابق اطلاعات هویتی با مدارک رسمی: اشتباه در نام، شماره شناسنامه یا مشخصات ملک یا موضوع وکالت ممکن است باعث بیاعتباری یا مشکلات جدی شود.
- مشاوره با وکیل: توصیه میشود برای تنظیم وکالتنامههای مهم، حتماً از مشاور حقوقی یا وکیل متخصص کمک گرفته شود تا ایرادات احتمالی شناسایی و اصلاح گردد.
عقد وکالت یکی از مهمترین و پرکاربردترین عقود در سیستم حقوقی ایران است که تأثیرات بسیاری در زندگی روزمره افراد دارد. این عقد با توجه به تنوع انواع وکالتها (عادی، رسمی و وکالت وکلای دادگستری) و شرایط خاصی که برای صحت و اعتبار آن وجود دارد، همواره نیاز به دقت و رعایت جوانب قانونی دارد. در این مقاله، سعی کردیم تا بهطور جامع و مفصل انواع وکالت و تفاوتهای آنها را بررسی کنیم و شرایط و ارکان صحت عقد وکالت را تحلیل کنیم. در اینجا به جمعبندی برخی از نکات مهم و کاربردی میپردازیم که به درک بهتر این عقد کمک میکند.
نکات مهمی که می بایست در تنظیم وکالت نامه به آن ها توجه نمود عبارتند از:
- دقت در تعیین اختیارات وکیل: از آنجا که وکالت میتواند آثار حقوقی گستردهای داشته باشد، ضروری است که محدوده اختیارات وکیل بهطور دقیق تعیین شود.
- درج شرط عدم عزل: در صورتی که موکل قصد دارد وکیل را بلاعزل کند، باید این شرط بهصورت دقیق در وکالتنامه ذکر شود.
- نگارش حقوقی و شفاف: وکالتنامه باید به زبان حقوقی صحیح و واضح تنظیم شود تا از هرگونه سوءتفاهم و اختلافات احتمالی جلوگیری شود.
پایان یافتن عقد وکالت ممکن است به دلیل عزل وکیل، استعفای وکیل، فوت یا حجر یکی از طرفین، یا پایان یافتن موضوع یا مدت وکالت رخ دهد. این موارد باید بهطور واضح در متن وکالتنامه لحاظ شود تا از بروز مشکلات بعدی جلوگیری گردد.
سؤالات متداول در مورد عقد وکالت
آیا وکالت رسمی قابل فسخ است؟
بله، مگر اینکه شرط عدم عزل در وکالتنامه آمده باشد. با این حال، در برخی شرایط حتی با وجود شرط عدم عزل، امکان فسخ وجود دارد.
آیا میتوان وکالت را به چند نفر داد؟
بله، میتوان به چند نفر وکالت داد ولی باید در متن مشخص شود که اقدامات آنها مشترک است یا هر یک بهتنهایی میتوانند اقدام کنند.
اگر وکیل فوت کند، عقد وکالت چه میشود؟
عقد وکالت منفسخ میشود و ادامه ندارد، مگر اینکه نماینده قانونی تعیین شود.
وکالتنامه دستی اعتبار قانونی دارد؟
در صورت اثبات صحت و امضای آن، بله. ولی اعتبار آن کمتر از وکالتنامه رسمی است و قابل انکار یا جعل بیشتری دارد.
